|
|
|
|
| اولین اقدام او در رأس وزارت آموزش و پرورش، دولتی كردن مدارس ملی و یك شكل كردن آموزش و پرورش بود. مهمترین اقدامات شهید رجایی در دوران خدمت در آموزش و پرورش را میتوان به یكنواخت كردن كلیه مدارس و رفع تبعیض از آن، تغییر نظام آموزشی، تغییر محتوای كتابهای درسی، تغیر روابط دانشآموز و معلم، تعمیم امكانات و تجهیزات آموزشی برای كلیهی اقشار جامعه، تربیت و پاكسازی نیروی انسانی از عناصر غیر مؤمن به اسلام و انقلاب، تربیت معلم برای آموزش نسل انقلابی، ایجاد امور تربیتی، توجه ویژه به مراكز تربیت معلم، استخدام یك صد هزار نفر معلم جدید، توجه به عشق و علاقه به شغل معلمی به جای استفاده از دانشجویان بورسیه در انتخابات معلمان، اشاره كرد. محمدعلی رجایی پس از یك سال وزارت در آموزش و پرورش ، به عنوان نامزد انتخابات اولین دوره مجلس شورای اسلامی از شهر تهران در كنار اسامی افراد سرشناسی چون آیتالله خامنهای، هاشمی رفسنجانی، محمدجواد باهنر، فخرالدین حجازی شركت كرد و در مرحله اول انتخابات با تعداد یك میلیون و دویست و نه هزار و دوازده رأی به عنوان نفر دوازدهم از حوزه انتخابیه تهران برگزیده شد و به مجلس شورای اسلامی راه پیدا كرد. با شروع به كار مجلس شورای اسلامی از هفتم خرداد 1359، نظام اسلامی وارد مرحله جدیدی شد. زیرا با شروع فعالیت مجلس ساختار سیاسی جامعه نیز بر مدار جدیدی شروع به چرخیدن كرد. پس از انتخاب حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی به ریاست مجلس شورای اسلامی در 29 تیر 1359 و سوگند ابوالحسن بنیصدر در 31 تیر 1359 در مجلس، مسئله معرفی و انتخاب نخست وزیر در میان طیف سیاسی جامعه و مطبوعات كه پس از افتتاح مجلس مطرح شده بود بُعد تازه و وسیعی به خود گرفت و گمانهزنیهای سیاسی شروع شد. سرانجام پس از معرفی چهرههایی از سوی بنیصدر جهت نخست وزیری همانند: سید احمد خمینی، میرسلیم و فارسی كه هر یك به عللی با مخالفت حضرت امام(ره) و یا نمایندگان مجلس روبرو شدند، كار به بن بست رسید در نهایت با توافق بنی صدر و مجلس، رئیس جمهوری از مجلس خواست افرادی را معرفی كنند تا رئیس جمهوری از میان آنان، نخست وزیر را انتخاب كند. هیأت منتخب بررسی صلاحیت نخست وزیر، پس از بررسی 14 نفر نامزد نخست وزیری ، نظر نهایی خود را مبنی بر انتخاب محمدعلی رجایی به عنوان نخست وزیر واجد شرایط اعلام كرد، بنیصدر هم علیرغم میل درونیاش این پیشنهاد هیأت را به صورت مشروط پذیرفت. بدین ترتیب در 20 مرداد 1359 محمدعلی رجایی با 153 رأی موافق از مجموع كل 196 رأی مأخوذه با اكثریت آرا به عنوان اولین نخست وزیر نظام جمهوری اسلامی ایران انتخاب شد. رجایی پس از كسب رأی تمایل نمایندگان مجلس، بدون توجه به گرایش سیاسی و فكری رئیس جمهور ، تمام مشورتها و رایزنیهای خود را با افراد انقلابی، مكتبی و خط امام(ره) انجام داد و به سیاست كلی انتخاب وزیران مبتنی بر: مكتبی بودن، انقلابی بودن و مقلد امام خمینی بودن تأكید و اعلام داشت كه برای تفاهم، به مكتب روی خواهد آورد و اسلام را وجه المصالحه تحبیب قلوب نخواهد كرد. همچنین شهید رجایی در اول شهریور 59 با حضرت امام خمینی(ره) دیدار و در مورد اعضای كابینه با ایشان به مشورت پرداخت و در پایان این دیدار طی یك مصاحبه اختصاصی با خبرگزاری پارس گفت كه اعضای كابینه نزدیك به هم هستند و میتوان"اصطلاح" یك دست را برای آنها به كار برد. او افزود این كابینه مورد اطمینان و امیدواری من است و هرگز ناامید نخواهم شد، تنها گلوله میتواند مرا از كاری كه شروع كردهام باز دارد این كابینه، كابینه افراد نیست، بلكه كابینه مردم است». لكن اعضای پیشنهادی با مخالفت بنیصدر و نامهنگاریهای فراوان وی به رجایی منجر شد تا جایی كه وی در نامهای به حضرت امام(ره) خواست كه هر تصمیمی را كه صلاح میداند اعلام فرماید. اما امام خمینی(ره) اعلام داشت «اینجانب دخالت در امور نمیكنم. موازین همان بود كه كراراً گفتهام و سفارش من این است كه آقایان تفاهم كنند و اشخاص مؤمن به انقلاب و مدیر و مدبر و فعال انتخاب نمایند». سرانجام شهید رجایی در شهریور ماه 1359 اسامی كابینه خود را به رئیس جمهور و مجلس شورای اسلامی اعلام كرد كه از 21 وزیر معرفی شده بنیصدر با چهارده نفر آنان از جمله دكتر عارفی دوزدوزانی، منافی، فیاض بخش، قندی، فكوری، كلانتری، گنابادی، نعمت زاده، سلامتی، آیتالله مهدوی كنی و عباسپور برای وزارتخانههای آموزش عالی، ارشاد ملی، بهداری، بهزیستی، پست و تلگراف و تلفن، دفاع، راه، شهرسازی و مسكن، صنایع، كشاورزی، كشور و نیرو موافقت و به مجلس معرفی كرد و در روز 17 شهریور 1359 اكثریت وزیران رأی اعتماد گرفتند و بقیه اعضای كابینه نیز به تدریج تا چهاردهم تیر 1360 انتخاب شدند. اما كابینه شهید رجایی اولین جلسه رسمی خود را در 19 شهریورماه 1359 با چهارده نفر وزیر تشكیل داد. شروع به كار دولت رجایی هم زمان با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه ایران و وجود مسائل مهمی چون تداوم بحران اشغال سفارت آمریكا در تهران، گروگانگیری و فشارهای همه جانبهی آمریكا علیه ایران بود. اما از اولین اقدامات دولت رجایی در زمینهی اقتصادی، تشكیل ستاد بسیج اقتصادی كشور، سهمیهبندی چند قلم كالای اساسی و مورد نیاز و چاپ و توزیع كوپن بین مردم بود. رجایی هدف و برنامه دولت از اجرای این طرح را توزیع ثروت و امكانات بیتالمال به صورت مساوی و عادلانه در بین مردم اعلام كرد. پس از شروع جنگ، اسكان آوارگان و مهاجرین جنگ از دیگر مسائل اساسی دولت رجایی بود در این راستا از استانداران خواست كه امكانات خود را برای اسكان آوارگان جنگ بسیج كنند. بازدید و... ادامه مطلب |
 |
|
|
|
تاریخ و زمان انتشار: جمعه 20 اردیبهشت 1392
|
| تهیه و تنظیم: عبدالله خدمتگزار |
| منبع : نشریه طریق شماره اول اردیبهشت 92 - طریق نشریه تخصصی، تحلیلی و سیاسی مرکز مطالعات پژوهشی 27بعثت |
نسخه قابل چاپ
ارسال این صفحه به دوستان